Okyanusla sonsuza dek komşu. Okyanusun mu ona daha çok ihtiyacı
var yoksa, denizfeneri mi okyanus için vazgeçilmez bir sevgili?
Gündüzleri, denizfeneri isyanlarda... Çünkü yanybaşındaki biricik
sevgilisi gözlerinin önünde güneşle ihtirasla sevişmekte. Hep gece
olsun ister, sevgilisi ona kalsın, yalnız onda bulsun gecedeki renginin
güzelliğini... Denizfeneri, küçücüktür okyanusa göre ama güneşin
aşkından daha büyüktür aşkı okyanusa...
Geceleri ise denizfeneri, mutluluklar peşindedir, gecenin
esrarengiz sessizliğinde. Her ışık turunda çıldırır denizfeneri
zevkten, adeta danseder okyanusun en uzak noktalarına uzanarak. Daha
gerçektir denizfeneri, gece sadece o ve okyanus vardır sınırlı görüş
gizliliğinde.
Gündüzleri denizfeneri bir hiçtir bütün aldatmalara şahit olarak.
Güneş ise gece olunca bu hissi göremez.. Gece, denizfeneri ile
okyanusun aşkının dansedişine güneş şahitlik yapmaz..
Gün bitiminde ve başlangıcında teslim ederler sevgili okyanuslarını birbirlerine güneş ve denizfeneri.
Güneşin okyanusla arasına giren bir engel vardır kimi zaman, bu
işkencedir güneşi küçülten. Bulutlardır, bu hain, gündüz aşkında güneşe
okyanusu göstermeyen. Güneş ise tüm gücüyle savaşır okyanusa ulaşmak
için. O kadar yaklaşır ki, bulutlara bulutlar, yoğunlaşır, yoğunlaşır
ve gökyüzü ağlamaya başlar okyanus hasretinden hesapsızca titrer.
Okyanus bütün damlaları özlemle kucaklar, her damla onu güneşine
daha çok yaklaştırmaktadır. Gökyüzü ağlar, ağlar ta ki son damlası
bitene kadar. Okyanus damlalarla büyür büyür büyüklüğüne daha hacim
katarak aşkının sevgi damlalarıyla. Bilmezdi okyanus,her yağmurla
sevgisini ona iletmek isteyen bir güneşinin olduğunu. Her yağmur
yağdığında okyanus kızar güneşine gündüz onu terkettiğini düşünür,
hırçınlaşır, dalgalanır öfkesinden bilemez güneşinin ona ulaşmak için
savaştığını.
İntikamını denizfenerinden alır okyanus, onun neden gündüz
sevgilisi olmadığını defalarca kamçılayarak sorar denizfenerine.
Dalgalarını büyütür, cevap alamayınca denizfenerinden.. Denizfeneri onu
teselli edemez, çünkü o sadece gece vardır gerçek gecededir onun için.
Ağlayamaz denizfeneri, ağlamayı deliler gibi istesede, gözyaşları
yoktur, ulaşmak istesede ulaşamaz gündüz sevgilisine. Çaresizdir
denizfeneri, sadece bir dilek geçirir içinden rüzgara yalvarır
"bulutları kaçır buradan" diye, güneşin çıkması sevgilisine sevgi dolu
ışıklarını göndermesini diler.
Okyanusunun mutluluğunu ister hesapsızca... Çünkü tek mutluluğu
budur denizfenerinin. Ağlayamaz, gündüz ona ulaşamaz, konuşamaz
hislerini okyanusuna. Her okyanusun sahilinde bir denizfeneri vardır.
Her gece denizfenerleri gemilere okyanusa olan aşkını haykırırlar,
ümitsizce, yarınlarını hiç düşlemeden... Ve her gece hikayelerini
anlatmak için gemileri beklerler sonsuz gecelerde.
Toplam 332 kere okundu.
Bu Hikayeyi Sevdiklerinizle Paylaşın
