Sen gideli arkadaşım tam 41 gün, 986 saat oldu. Ama ben seni hala unutmadım ve hala seni özlüyorum. Sen bilmesen bile.
Sen bana veda ettin ve çıktın yaşantımdan ama unutma ki dostlar asla
veda etmezler birbirlerine. Zaman nasılda akıp gidiyor anlamadım. O
kadar zordu ki sensizliği kabul etmek ve artık olmayacağını bilmek. Ama
bak karşımdasın işte, artık bişeyeleri kabullenmek yok, hiç olmayacak
endişesi yok. Hayat yine anlamlı ve yine dopdolu. Sen bilmesen ve
hissetmesen bile. Ama biliyorum ki hala bir şekilde sendeyim, beni
çıkarsanda yaşantından.
Gitmedik henüz birbirimizden, sen benden hiç gitmeyeceksin. Acaba benim
sendeki ömrüm ne kadar. Kim kimden önce pes eder. Ben gidersem senden
önce eğer hayatından tamamen, bileceğim ki öldüm senin için. Ama bilki
sen hiç çıkmayacaksın benden ve hayatımdan. İçimdesin ve içimde
kalacaksın. Sen izin vermesen bile....
Dostlar birbirine ELVEDA asla demez ve gerçek dostluk asla unutulmaz. Ama iyi ki seni tanıdım, iyiki buna izin verdin.
Seni çok sevdim hemde çok. Bu sevgim sadece dostluk ve arkadaşlık adınaydı ve hep öyle kalacak arkadaşım sen bilmesende....
Artık tekrar dönme bana, istemem çünkü. Nedenini sorma söyleyemem. Ama
Dostane sana bir dörtlükle hoşçakal diyorum. Hayatın hep engelsiz olsun
canım arkadaşım....
Ne hasta bekler sabahı,
Ne taze ölüyü mezar.
Nede şeytan bir günahı,
Seni beklediğim kadar....
Geçti istemem gelmeni,
Yokluğunda buldum seni.
Bırak vehmimde gölgeni,
Gelme artık neye yarar....
" Artık yokluğun arkadaş, dost bana ve sırdaş.
Yalnızlıklar gibi buda bana yoldaş...."
Toplam 329 kere okundu.
Bu Hikayeyi Sevdiklerinizle Paylaşın
