Arkadaşlık
belirli bir zaman dilimi içindir. Tıpkı alarmlı bir saat gibidir.
Zamanında o senin için çok değerlidir. Ancak ihtiyacın olmadığı zaman o
senin için bir hiçtir. Ancak elbette ki dostluk çok daha farklı bir
şey. Bir dostunla sevincini, kederini, aşkını, hüznünü, mutluluğunu
paylaşabilirsin(tabi gerçek dostunsa) ancak bir arkadaşınla seviyesine
göre bunların bazen çoğunu bazen de pek azını paylaşabilirsin.
Benim anlatmak istediğim asıl konu; genelde yaklaşılması biraz zor
biriyimdir. Çünkü başlarda her zaman biraz mesafeli davranırım. Aslında
normal olan da budur. Hiç tanımadığın bir insana daha ilk günden oturup
espri yapamazsın, bir şeyler anlatamazsın, gidipte yanına tanışalım mı
diyemezsin. Bunlar zamanla kendiliğinden olur. Daha sonra ise genelde
hep kalıcı arkadaşlıklar kurarım. Ancak geçtiğimiz sene çok daha
farklıydı. Yeni bir okula başlamıştım ve yeni arkadaşlıklar kurmam
gerekiyordu. Çünkü eğer bir okulda arkadaşın yoksa orada bir saat senin
için 1 ay gibi geçer. Ancak burada hiç bir şey olmuyordu. Çok ilginçtir
eski arkadaşlarım da neredeyse hiç aramıyorlardı. Bazen ben arıyordum
buluşuyorduk ya da buluşamıyorduk. Aradan 5 ay geçmişti ve ilk dönem
bitmişti. Benim ise hala doğru düzgün bir arkadaşım yoktu. Elbette
tanıdıklarım vardı. Ancak onların hiçbirisiyle en ufak bir ortak
noktamız yoktu. Pek çoğu bir lise öğrencisi gibi bayat espriler, aynı
konular, aynı tecrübesiz davranışları sergiliyordu. Günler böyle
geçiyordu ve bu günlerin hepsi bir ay gibi geliyordu benim için. Bundan
bir sene önce okuduğum yerde kantinde, koridorlarda asla yanlız
gezmezken burada konuşacak birisini bulamıyordum. Okula bir saat önce
gidiyordum. Bir saat boyunca tek başıma oturuyordum. Sürekli sigara,
çay fakat vakit bir türlü geçmiyordu. En sonunda okulun kapanmasına bir
ay kala birilerini , az da olsa bana yakın, bulabildim ve birşeyler
düzelmeye başlamıştı. Ancak bu seferde finaller, sınav stresi felan
okul çabucak kapanıverdi.
Şimdi gelecek seneyi büyük bir heyecan ve korkuyla bekliyorum.Ancak
sizlere tavsiyem bir arkadaşlığı ne çok fazla abartın, ne de onu
küçümseyin. Çünkü yokluğu inanın bana çok çok zor. Ancak şunu da
bilirim ki arkadaşın senin için çıkarlarından ne kadar vazgeçebiliyorsa
sana o kadar değer veriyor demektir. Hiç vazgeçmiyorsa boşver gitsin.
Zararın neresinden dönerseniz kardır. Telafi etmek, hoş görmek ancak
sorunları erteliyor ya da büyütüyor. Eğer bir arkadaşınızı gerçekten
tanımak istiyorsanız onunla 5-10 gün aynı yerde kalın. Ben denedim.
Tavsiye etmem:)
Toplam 350 kere okundu.
Bu Hikayeyi Sevdiklerinizle Paylaşın
