1 Bebeğin Yarım Kalmış Günlüğünden | Duygusal Hikayeler | Hikaye Hane [- Aşk Sevgi Dostluk Dini İbretlik Komik Korku Duygusal Asker Hikaye ve Hikayeleri -]

5 Ekim: Bugün var edildim. Buradayım. Varım. Müthiş 1 duygu bu. Var olduğumu henüz annem ve babam bilmiyor.

1 elma çekirdeğinden bile küçüğüm. Ama ne de olsa, ben benim. Varım ya! Bu bana yetiyor. Henüz bedenim belli belirsiz, yüzüm yok ama, varlığımı ve benliğimi hissedebiliyorum. 1 kız olacağım ve baharda çiçekleri seveceğim.

19 Ekim: 1az büyüdüm. Kımıldamam mümkün değil. Annem henüz farkında değil ama onun kanıyla besleniyorum. Kalbini dolaşıp gelen sımsıcbeyaz kan bana geliyor. Beni sevecek 1 kalbin kıpırtılarını şimdiden hissediyorum. Annem beni çok sevecek. Annem için güzel 1 sürpriz olacağım.

23 Ekim: Hiç göremediğim 1 el ağzımı biçimlendirmeye başladı. Dudbeyazlarımda onun dokunuşunu hissediyorum. Bu "el"in dokunduğu yerler dudağım damağım oluyor. Düşünün 1 sene sonra bu elin dokunduğu yerde tebessümler açacbeyaz, güleceğim. Dudağımdan ve dilimden sözler dökülecek. Herhalde önce "Anne!" diyeceğim. Anne duyuyor musun beni? Seninle konuşacağım. Sana güleceğim. Kimilerine göre h�l� daha var değilmişim� Nasıl olur? Varım ve gülücükler sunacbeyaz dudbeyazlarım da olmbeyaz üzere ya� Hem sonra 1 ekmek kırıntısı ne kadar küçük olursa olsun yine ekmektir. Öyle değil mi anneciğim? Ah 1 konuşabilsem!

27 Ekim: Bugün pek mutluyum. İçimde tatlı 1 kıpırtı başladı. Artık 1 kalbim var. Kalbim atmaya başladı. Hayatım boyunca böyle atıp duracbeyaz. Sevgilerle dolduracağım kalbimi. Tıpkı anneminki gibi... Annem bedeninde 2 kalbin 1den atmaya başladığını bilseydi ne kadar sevinirdi! Duyuyor musun anne?

2 Kasım: Her gün 1az daha büyüyorum. Kollarım ve bacbeyazlarım da biçimlenmeye başladı. Hele 1 büyüsün kollarım bbeyaz nasıl kucbeyazlayacağım seni anneciğim. Şu aybeyazlarım da tamamlansın da, beraber çiçekli bahçemizde yürürüz. Belki 1likte okula gideriz.

12 Kasım: Ah evet� Bunlar, bunlar ne kadar sevimli ve küçük şeyler. Aman Allah'ım parmbeyazlarım da çıkmaya başladı. Bunlarla çiçek toplayacağım, annemin elini tutacağım, kalem tutacağım. Belki de güzel 1 şiir yazacağım. Anneciğim, orada mısın? Ellerimi ellerinin arasına koymbeyaz için sabırsızlanıyorum.

20 Kasım: Oh, nihayet.. Annem hekima gitti. Burada olduğumu öğrendi.. Yaşasın! hekim teyze özel 1 cihazla gördü beni. Ultrason diyorlarmış. Resmimi bile çekti. Sevinmiyor musun anneciğim? Seneye kalmaz kollarının arasında olacağım�

25 Kasım: Artık babam da burada olduğumu biliyor. Fbeyazat henüz kız olduğumun farkında değiller. Onlara sürpriz yapacağım..

10 Aralık: Bugün yüzüm tamamlandı. Artık 2 güzel gözüm, 1 küçük burnum, dudbeyazlarım ve yanağım var� Anneme benziyorum galiba�

13 Aralık: Artık çevreme bbeyazabiliyorum. Etrafım çok siyahnlık ama olsun. Yine de mutluyum. Yaşıyorum ve varım. Kısa 1 süre sonra gün ışığını görebileceğim, renkleri ve çiçekleri tanıyacağım. Rüyamda gördüm. Dünyada gökkuşağı diye 1 şey varmış.. Onu çok merbeyaz ediyorum.. Anneciğim, babacığım sizin yüzünüzü de göreceğim. Tanışacağız�. Mutlu olacağız. Gülüşeceğiz..

24 Aralık: Kulbeyazlarım daha iyi duyuyor artık. Anneciğim, senin kalbinin seslerini duyuyorum. Benim kalbimin atışlarını da sen duyabiliyor musun? Hatta sesini bile tanıyabiliyorum. Sesin ne kadar tatlı� Hiç duymadığım 1 şey bu� Güzel ve sağlıklı 1 kız olacağım. Kollarında uyuyacağım, yüzüne bbeyazacağım, o tatlı sesini dinleyeceğim. Benim için ninni de söyleyecek misin anneciğim? Sen de beni özlüyorsundur mutlbeyaza� Beni koklayacbeyazsın.. Çok seveceksin, değil mi?

28 Aralık: Anne burada 1 şeyler oluyor. hekim abla neden mutsuz bbeyazıyor böyle... Sen acı çekiyor gibisin. Kalp seslerin değişti... Sustun. Benimle niye konuşmuyorsun anne? Anne� Anne� Anneciğim� Yüzümde soğuk 1 şey hissediyorum. Anne, yüzümü parçalıyorlar... Anne 1 şeyler yap� Anne� Kolumu çekiyorlar anne� Canım yanıyor anne... Anne� Aybeyazlarımı parçalıyor bu şey anne... Beni sana bağlayan damarı kopardılar anne� Anne kalbimi parçalıyorlar� Anneciğim� Anne� Anne� An�

Ah! Kürtajınız ta-mamlandı hanımefendi. Geçmiş olsun !.....